امام صادق (علیه السلام) فرمودند:«پیامبراکرم(صلی الله و علیه وآله وسلم) در خانه حضرت فاطمه(سلام الله علیها) بودند و امام حسین(علیه السلام) در دامن آن حضرت نشسته بود که ناگاه پیامبر گریان شد و به سجده افتاد پس سر از سجده برداشت و فرمود: ای فاطمه، ای دختر محمد، علیَ اعلی در این ساعت با بهترین شکل و هیأت در خانه تو بر من تجلی نمود و گفت: یا محمد، آیا حسین را دوست داری؟ گفتم: آری، او نور چشم من و گل خوشبوی من است، میوه قلبم و پرده میان دو دیده من است. او در حالی دست خود را روی سر حسین نهاده بود، به من گفت: مولود مبارکی است و برکات و صلوات و رحمت و رضوان من شامل حال اوست. و لعنت، غضب، عذاب، ذلت و عقاب من بر آن کسی که با او بجنگد و دشمنی کند و دافتد. همانا حسین در دنیا و آخرت سرور شهیدان خلق از اولین تا آخرین آن است….».

منبع: شهید اشک، سید محمدحسین میرباقری، ص36، نشر هاجر، 1396

♥️?هیئت تمــام شد ،همـه رفتند

و تــو هنوز یک گوشه نشسته ای و خون گریه می کنی…

آجرک_الله_یا_صاحب_الزمان اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلِیکَ الْفَرَج✨

جان آقام (عج الله) بخوان دعای فرج رادعااثردارد دعاکبوترعشق است وبال وپردارد

?دعای منتظران درعصرغیبت?

اَللّهُمَّ عَرِّفْنى نَفْسکَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى نَفْسَكَ لَمْ اَعْرِف نَبِيَّكَ اَللّهُمَّ عَرِّفْنى رَسُولَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى رَسُولَكَ لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَكَ اَللّهُمَّ عَرِّفْنى حُجَّتَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دينى

التماس دعا

برداشتن کام کودکان با تربت امام حسین(علیه السلام)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «با تربت امام حسین(علیه السلام) کام کودکانتان را بردارید. این کار امان برای آنهاست.»

سجده بر تربت آن حضرت

معاویه بن عمار گفت: امام صادق (علیه السلام) گفت: امام صادق (علیه السلام) کیسه ای ابریشمی و زرد رنگ داشتند که در آن، تربت امام حسین(علیه السلام) بود. وقت نماز آن را ر سجاده خود می ریختند و بر آن سجده می کردند.

سپس فرمودند:«سجده بر تربت امام حسین(علیه السلام) حجاب های هفت گانه را می درد ( از آن بالا می رود)».

تسبیح از خاک قبر امام حسین(علیه السلام)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:« تسبیح فاطمه زهرا(سلام الله علیها) دختر پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) از نخی پشمین بود که به عدد تکبیرات گره خورده بود. حضرتش آن را در دست می چرخاند و تکبیر و تسبیح می فرمود. زمانی که حمزة بن عبدالمطلب(علیه السلام) شهید شد از تربت او تسبیح درست کردند و مردم نیز از ایشان یاد گرفتند و تسبیح ها ساخته آن ها را به کار گرفتند.  چون امام حسین (علیه السلام) به شهادت رسیدند امر به ایشان برگشت و به سبب مزیت و فضیلتی که در آن است از تربت ایشان استفاده کردند.»

امام کاظم (علیه السلام) فرمودند:«…شیعیان ما از چهار چیز مستغنی نیستند: سجاده ای که بر آن نماز بخواند، انگشتری که آن را به دست کند، مسواکی که با آن مسواک کند و تسبیحی از خاک قبر امام حسین(علیه السلام) که سی و سه دانه داشته باشد. زمانی که آن را می گرداند و ذکر می گوید برای هر دانه چهل حسنه برای اوحسنه می نویسند. نیز اگر بدون قصد وذکر بگرداند، بیست حسنه برایش نوشته می شود.»

منبع: محمد حسین میر باقری، شهید اشک، ص570-571، مرکز نشر هاجر، 1396

«اشهد انک قد اقمت الصلوة»

در زیارت امام حسین(علیه السلام) می خوانیم:

ای حسین گواهی و شهادت می دهم که نماز را برپا کردی و زنده ساختی و زنده نگه داشتی.

فرق است بین نماز خواندن و نماز را اقامه و برپا کردن ، در این فراز از زیارت آمده است که امام حسین(علیه السلام) نماز را اقامه و برپا کرد یعنی زنده کردن و زنده نگه داشتن نماز، و حتی دیگر دستورات دین خداوند به وسیله امام حسین(علیه السلام) و قیام عاشورا حفظ و نگه داری شد، و بدیهی و روشن است که اقامه نماز به مراتب مهمتر است از خواندن نماز ، و معنی و فلسفه واقعی نماز را تا روز قیامت اقامه و زنده کرد، نمازی که طبق دستور آیات قرآنی و روایات و احادیث در هیچ شرایط، و موقعیتی نباید ترک شود و امام علیه السلام در ظهر عاشورا در بُحران جنگ و درگیری، بدون اینکه به آتش بس، و اجازه دشمن توجهی داشته باشند، نماز را اقامه فرمودند آن هم به صورت جماعت، که در همین نماز ظهر عاشورا دو تن از یاران باوفای آن حضرت به نام های 1- سعیدبن عبدلله حنفی،2- عمرو بن قرظه کعبی به شهدت رسیدند، و چندین نفر مجروح شدند. 

منبع: محمدرضا ابراهیمیان، هزارو یک نکته و درس آموزنده از عاشورا، انتشارات نصایح، ص 242، قم،1393