خورشید به سوگ مصطفی می‏گرید

مهتاب حال مجتبی می‏گرید

در مشهد دل چه کربلایی برپاست

قومی به شهادت رضا می‏گرید ……………………

اعظم الله اجورنا و اجورکم بمصاب النبي المصطفی و الحسن المجتبی و الرضا المرتضی.

ترک دارد دلم

همچون انار آخر پاییز

همه شبهای دلتنگی بدون تو شب یلداست

. . . یلدا مبارک

نمی دانستم که هر روز با صدقه ای که می دهم و سلامتی شما را با آن نیّت می کنم، چه یادی را از شما زنده کرده ام و چه عرض ارادت ناچیزی را به محضر اربابم پیشکش نموده ام.

به ما نگفتند که سلامتی شما از سلامتی همه، حتی نزدیکترین کسانم هم مهمتر است و نشانه ایمان است که فرزندان پیامبر را بر هر چه داریم و نداریم مقدم سازیم و من این نشانه را نداشتم. اصلا کسی نگفت که باید اینگونه باشم، آن هم در آن دوران ظرافت و لطافت نوجوانی که آمادگی هر ایثاری فراهم است.

اما حالا می خواهم تمام وجودم که به صدقه سر شما حیات دارد، صدقه لحظه ای از عمر پر برکت شما باشد و تمام وجودم وقف شما گردد.